จรวดขวดน้ำ

แบบจำลองแบ่งเป็น 2 ช่วง ช่วงที่ 1 (น้ำถูกดันออก): อากาศที่อัดไว้ดันน้ำออกทางปากขวดด้วยความดันคงที่ แรงขับ F = 2PA (A = พื้นที่ปากขวด) กระทำตามแนวมุมยิง และถือว่ามวลรวมน้ำคงที่จนน้ำหมด (น้ำในภาพจึงลดลงเท่า ๆ กันทุกวินาที) ช่วงที่ 2 (ร่อน): เหลือแค่น้ำหนักของขวดเปล่า กับแรงต้านอากาศ จรวดจึงเคลื่อนที่แบบโพรเจกไทล์

แรงต้านอากาศเปิดอยู่ (C_d = 0.5 ตั้งไว้ล่วงหน้า ปรับได้ในโหมดทดลองอิสระ) ระยะไกลจึงสั้นกว่ากรณีไม่มีอากาศ ขวดตั้งต้นที่ความสูง 0 m บนแท่นยิง

ภาพ: ระยะทางและความสูงใช้มาตราส่วนเดียวกัน มุมในภาพจึงเป็นมุมจริง คนในภาพสูง 1.6 m ใช้เทียบขนาด ส่วนขวดวาดใหญ่กว่าจริงมากให้มองเห็นง่าย ระดับน้ำในภาพเทียบกับขวด 2 L ลูกศรแรงทุกเส้นใช้มาตราส่วนเดียวกันตลอดการบิน แต่แรงที่เล็กมาก (น้ำหนัก แรงต้านอากาศ) วาดยาวอย่างน้อยพอให้เห็นทิศ ลูกศรความเร็วใช้อีกมาตราส่วนหนึ่ง จุดบนเส้นทางห่างกันทุก 0.2 s