จรวดลูกโป่ง

แบบจำลอง: ลมพุ่งออกจากปากลูกโป่งด้วยอัตราคงที่ แรงขับ F จึงคงที่จนลมหมด ส่วนมวลรวมลดลงเรื่อย ๆ ตามลมที่ออกไป ความเร่งจึงเพิ่มขึ้น (สมการจรวด) หลังลมหมด เหลือแรงเสียดทานคงที่ f กับเชือกที่หน่วงให้ช้าลงจนหยุด ถ้า F ไม่มากกว่า f ลูกโป่งจะไม่ขยับ ปริมาณลมที่เป่าเข้าไปไม่ได้เปลี่ยนแรงขับ แต่ทำให้ช่วงที่ถูกดันนานขึ้น

ภาพ: ระยะทางตามเชือกใช้มาตราส่วนเดียวกับไม้บรรทัดบนผนัง ส่วนเก้าอี้และลูกโป่งไม่ได้วาดตามมาตราส่วน ขนาดลูกโป่งโตตามรากที่สามของปริมาตรลม ลูกศรแรง F และ f ใช้มาตราส่วนเดียวกัน ลูกศรความเร็วใช้อีกมาตราส่วนหนึ่ง กราฟบนกระดานมาจากผลการคำนวณชุดเดียวกับกราฟด้านล่าง